Wednesday, June 3, 2009
लिलाव
या निष्पापी बाजारात माझ्या शरीराचा लीलव करून ,
पैशे मोजले जातात .
अश्रूंनी ठस ठसलेल्या माझ्या शरिराने,
मौज मस्ती चे खिशे भरले जातात .
मी वैश्या नवते, हो खरच ,
मे वैश्या नवते,
कधी तरी मी पण शाळा सुटल्यावर घरी जाताना,
प्राजक्ताकताचे फूल वेचायचे.
संध्याकाळी दिवा लावताना मी शुभंम करोती ,
म्हणायचे .
आठ वाजले, की बाबांची वाट बघत दारात
बसून राहायची .
पाऊस पडला कधी ,तर मी मैत्रीण सोबत चिंब
भिजयची.
आणि आत्ता, आठ वाजले रे वजले
आणि आत्ता ,आठ वाजले रे वजले
की सुरू होतो माझ्या शरीराचा लीलाव.
मृत्यू ला जवळून बघण्याचा ,
सुरू होतो पुन्हा एक सराव.
माणूस माणसाला विकून खातोय,
पैश्याच्या पुरणपोळीला माणुसकीची,
आमटी तोंडी लावून खातोय .
ज्या बपाची मी वाट बघायचे ,
त्यानेच मला विकून खाल्ल.
दुखाच्या विहिरित मला सरळ ढकलून दील.
मी स्त्री च्या जन्माला आले यात माझा काय दोष,
लिलाव , लिलाव , फक्त लिलाव.
लिलाव ,माझ्या शरीराचा नाही तर माझ्या
विचारांचा.
लहानपणी पाहिलेल्या त्या पावसाचा,
आई च्या मांडीवर डोक ठेवून ऐकलेल्या अंगाईचा.
आणि ,सगळ्यात मोठा लिलाव माझ्या
भावनांचा.
फक्त लिलाव , फक्त लिलाव ................................
कवी अनुप सोनवणे................
Monday, March 23, 2009
मी

मी तो सूर्य नाही जो सायंकाळी मावळेल
मी तो चंद्र नाही जो नभात दिसेल
मी एक विश्वास आहे जो नेहमी सोबत राहील
मी एक श्वास आहे जो नेहमी हृदयात राहील
मी तो इंद्रधनुष्या नाही जो फक्त पावसात दिसेल
पाऊस नसला तरी माझा गारवा सोबत असेल
मी तो बेभान वारा नाही जो सगळा काही संपवेल
मी एक शांत चालणारी हवा आहे जी सॅग्ला काही सांगेल
मी नाही मोगरा आणि गुलाबाचचा गंध
मी आहे ओल्या माती चा सुगंध
माझा त्या चंदयांशी काही संभंध नाही ज्या
फक्त रात्रीच चमकतात
माझ्या आठवणी तर अश्रूंच्या पावसात भीजतात
मी सोबत असल्याचा तुला नेहमी हुईल भास
कारण मी आहे एक विश्वास
मी आहे एक विश्वास
अनुप सोनावने
सिगरेट

होठान्मधुन आयुष्यातले काही क्षण
नाकांमधून कमी करनारी म्हणजे
सिगरेट
सोडून गेलेल्या प्रियासीला विसरव म्हणून
पेटवलेली
आणि त्याच धूक्यात तीचाच चेहरा
दाखवणारी म्हणजे
सिगरेट
कॉलेज मधले दोन मित्र भेटताना
एक कट चहा सोबत पेटवलेली म्हणजे
सिगरेट
ही माझी शेवट ची आहे अस म्हणताना बिन्दास्त्पने
पेटवलेली
आपल्याला कुठे तरी याचा त्रास होतोय याची आठवण करून देणारी म्हणजे
सिगरेट
आपल्या छातीला पोकळ कॅरणारी
माणसांना माणसांपासून दूर कॅरणारी म्हणजे
सिगरेट
दोन बोटांमधे धरलेली
दोन दमडीची ही सिगरेट
माणसाचा जीव घेऊन जाते
तरी पण हा माणूस सिगरेट माघे धावत असतो
सिगरेट साठीच आणि …….. सिगरेट मुळेच
सिगरेट सारखा जळत असतो …..
सिगरेट सारखा जलट असतो………..
अनुप सोनवणे
Sunday, March 22, 2009
मी असाच् आहे

मी असाच् आहे
चांदण्या मोजणरा मी एक वेडा आहे
प्रेमात पडणारा एक वेडा आहे
मैत्रीत जीव देणारा एक सखा आहे
मैत्री च्या पावसाचा एक गारवा आहे
मी असाच् आहे
ही रात्र अबोल असते पण या रात्रीशी
बोलणारा मी एक बोलका आहे
आयुष्य म्हणजे
बाहुल्यांचा खेळ असतो
मी या खेळ्यातला एक बाहूला आहे
उगाच मन घेऊन भाटकनारा एक
भौरा आहे
मी असाच् आहे
मी त्याचा आणि तिचा मित्र आहे
मनातल्या भावना कागदावर
उतरावणारा
एक कवी आहे
मी असाच् आहे
मी असाच् आहे
का ??????
का ?
का? मी सांगू तुला
के मझ तुझ्यावर किती प्रेम आहे
तुझ्या साठी माझा हृदय किती जळल आहे
का?
का.. मी सांगू के तुझ्या आठवणीत रात्र रात्र
जागलोय
तुझ्या आठवणीत स्वताला कुठे तरी विसरलोय
का?
का.. सांगू तुला के रात्र रात्र तुझ्या साठी चांदण्या मोजत
होतो
त्याच चांदण्यात तुला कुठेतरी शोधत
होतो
का ? का? सांगू तुला
मी तुला हे का सांगतोय ............ह
मी तुला हे का सांगतोय
तुझ्या नाही मधे माझ हो का शोधतोय
का?का ?
मी आज पण तुझी वाट बघतोय
का आज पण तुझ्या साठी झूर्तोय
अग,
आज पण मी चारोळ्या लिहितोय
तुला बघून का आज पण ,मी कविता करतोय
का ?
का?
का ??????
का? मी सांगू तुला
के मझ तुझ्यावर किती प्रेम आहे
तुझ्या साठी माझा हृदय किती जळल आहे
का?
का.. मी सांगू के तुझ्या आठवणीत रात्र रात्र
जागलोय
तुझ्या आठवणीत स्वताला कुठे तरी विसरलोय
का?
का.. सांगू तुला के रात्र रात्र तुझ्या साठी चांदण्या मोजत
होतो
त्याच चांदण्यात तुला कुठेतरी शोधत
होतो
का ? का? सांगू तुला
मी तुला हे का सांगतोय ............ह
मी तुला हे का सांगतोय
तुझ्या नाही मधे माझ हो का शोधतोय
का?का ?
मी आज पण तुझी वाट बघतोय
का आज पण तुझ्या साठी झूर्तोय
अग,
आज पण मी चारोळ्या लिहितोय
तुला बघून का आज पण ,मी कविता करतोय
का ?
का?
का ??????
प्रत्येक जन एकटा
इथे आयुष्याच्या गर्दीत असतो प्रत्येक
जन एकटा
कवितांच्या सागारात चारोळ्यांचे खडे
टाकणारा असतो
प्रत्येक जन एकटा
अश्रूंच्या पावसात भिजनारा असतो
प्रत्येक जन एकटा
आपल्या क्षणांना कुणीच कुलुप लाऊन
ठेवत नसत्
पण त्याच कुलपाची चावी शोधणारा
असतो प्रत्येक जन एकटा
विचारांच्या पाऊल वाटेवर
अडकत अडकत, चालणारा असतो
प्रत्येक जन एकटा
जन्मापासून ते मृत्यू पर्यंत
असतो प्रटेक जन एकटा
अनुप सोनवणे
जन एकटा
कवितांच्या सागारात चारोळ्यांचे खडे
टाकणारा असतो
प्रत्येक जन एकटा
अश्रूंच्या पावसात भिजनारा असतो
प्रत्येक जन एकटा
आपल्या क्षणांना कुणीच कुलुप लाऊन
ठेवत नसत्
पण त्याच कुलपाची चावी शोधणारा
असतो प्रत्येक जन एकटा
विचारांच्या पाऊल वाटेवर
अडकत अडकत, चालणारा असतो
प्रत्येक जन एकटा
जन्मापासून ते मृत्यू पर्यंत
असतो प्रटेक जन एकटा
अनुप सोनवणे
Tuesday, November 18, 2008
पावसाळा
यंदाचा पावसाळा मला वेड लावून गेला
तिच्या येण्याची एक आस लावून गेला
नकळत माझ्या श्वासात एक श्वास देऊन गेला
थेंबा थेंबात विश्वास देऊन गेला
कोण असेल ती ?
कशी असेल ती ?
बरेच नव्हे प्रश्न देऊन गेला
यंदाचा पावसाळा मला वेड लावून गेला
जाता जाता मला काही थेंब
उसने देऊन गेला
गोड गोड विचारात मलाबुडवून गेला
होता तो मुसळधार, पण मला
अलगद भिजवून गेला
यंदाचा पावसाळा मला वेड लावून गेला...
यंदाचा पावसाळा मला वेड लावून गेला...
तिच्या येण्याची एक आस लावून गेला
नकळत माझ्या श्वासात एक श्वास देऊन गेला
थेंबा थेंबात विश्वास देऊन गेला
कोण असेल ती ?
कशी असेल ती ?
बरेच नव्हे प्रश्न देऊन गेला
यंदाचा पावसाळा मला वेड लावून गेला
जाता जाता मला काही थेंब
उसने देऊन गेला
गोड गोड विचारात मलाबुडवून गेला
होता तो मुसळधार, पण मला
अलगद भिजवून गेला
यंदाचा पावसाळा मला वेड लावून गेला...
यंदाचा पावसाळा मला वेड लावून गेला...
अनुप सोनवणे
Subscribe to:
Posts (Atom)
